Czemu ludzie nie sprzątają po swoich psach?

 

Post ironiczny, zgryźliwy, pełen jadu i żalu, bo psa mam ponad 4 lata, co daje ponad 3500 kup, które razem z A. zebraliśmy przez całe Berkowe życie. Plus ja jeszcze milion kup z tyłków schroniskowych psów podczas wolontariatu, a tam produkcja jest ostra, bo i żarcie odpowiednie… Mam więc prawo wściekać się, bo i mi i mojemu psu, obrywa się za wiecznie usyfione trawniki. Post jest oparty tylko na moich i A. obserwacjach. Czytaj dalej

Oswajamy park miejski

Wspominałam już nie raz, że Berek nie jest tak do końca miejskim psem i nigdy taki miał nie być. Decydując się na setera postanowiliśmy, że będziemy starać się mieszkać gdzieś pod miastem lub w okolicach spokojniejszych, bardziej zielonych. Berek uwielbia przestrzeń i swobodę i dopiero biegając luzem odpoczywa. Czytaj dalej

Styczniowe surfowanie

Holandia to kraj który mnie zaskakuje i fascynuje. Nic tutaj nie wydaje mi się oczywiste i wiele razy wspominałam, że wychodząc z domu kieruję się zasadą, że „spodziewam się wszystkiego wszędzie”. Jest to na pewno ciekawe, ale bywa też męczące, gdy nie rozumie się jeszcze zasad, które obwiązują i dużo rzeczy po prostu zaskakuje. Ale powoli się uczymy :). Choć w Holandii idzie mi to powoli – nie wiem czy to przez mój wiek (gdy byłam młodsza mniej się przejmowałam i mnie zastanawiałam i nie miałam psa) czy rzeczywiście Holandia po prostu lubi zaskakiwać :). A może mix wielu czynników?
Czytaj dalej